“Yaş otuzbeş, yolun yarısı. Dante gibi ortasındayız ömrün” demiş Cahit Sıtkı Tarancı. Dün otuzbeşi devirdim. Belki kendimi kandırıyorum ama otuzbeş yıl olmadı kendimi keşfedeli. Kendime olan yolculuğum 2009 sonrasına denk gelir; yani onbir yıl. Hızlanmayı ve aynı zamanda da durulmayı otuzdan sonra keşfettim. Hayat daha hızlı akmaya başlarken herşeyi daha net görme yetisinin miladı da…